بێگومان ئەگەر دانیشتووی سلێمانی بیت، یان تێکەڵاوییەت لەگەڵ خەڵکی ئەم شارەدا هەبووبێت، ڕۆژێک لە ڕۆژان ئەم دەستەواژەیەت بیستووە یان بەکارتهێناوە، بەڵام ئایا دەزانیت چۆن بووە بە ئیدیۆمێکی باوی ناو قسەی ڕۆژانە؟
چیرۆکی شوێنەکە و پەیکەرەکە
لە شاری سلێمانی و لە گەڕەکی “سەرشەقام”، مەیدانێکی ناسراو هەیە بە ناوی “فولکەی دەستاڕەکە”.
لە ساڵی 1987دا، هونەرمەندی پەیکەرتاش (دارا حەمەسەعید) پەیکەری دەستاڕەکەی لەوێ دروستکرد و جێگیری کرد، کە هێمایەک بوو بۆ ئامرازی هاڕینی دانەوێڵە لە کەلەپووری کوردیدا.
دەستەواژەکە لە ڕووی کۆمەڵایەتییەوە چۆن بەکاردێت؟
دەستاڕ لە سروشتی خۆیدا ئامرازێکە تەنها بە دەوری خۆیدا دەسووڕێتەوە. هەر بۆیە خەڵکی سلێمانی لە ناو قسەکانیاندا، کاتێک دەیانەوێت بە کەسی بەرامبەر بڵێن:
ئەم بابەتە زۆر دەکێشێت و بێ سەروبەرە.
قسەکانت بێسوودن و کات بەفیڕۆدانن.
بەردەوام دەست بەو قسە کۆنە مەکەرەوە و بە دەوری خۆتدا مەسووڕێوە.
سەرزەنشتی دەکەن و پێی دەڵێن: “بڕۆ لە دەستاڕەکە بیخولێنەرەوە!”
هەرچەندە ئێستا فولکەی دەستاڕەکە، پەیکەرەکەی تێدا نەماوە، بەڵام وەک ناونیشان هەر بە فولکەی دەستاڕەکە ناوی دەهێندرێت.
